« « لا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتاً » » « هيچكدام از شما نبايد غيبت ديگرى كند ، چه اين كه اين عمل غير انسانى همچون خوردن گوشت برادر مرده خود است » . قرآن غيبت را چنين معرفى مىكند ، بديهى است آدم خوارى آن هم به اين صورت ، زننده‌ترين عملى است كه ممكن است از كسى سر بزند . و در احاديث اسلامى مىيابيم كه پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلّم « غيبت » را با ايمان سازگار نمىداند آنجا كه مىخوانيم : « يا معشر من آمن بلسانه و لم يؤمن بقلبه لا تغتابوا المسلمين و لا تتبعوا عوراتهم » : اى گروهى كه به زبان ايمان آورده ولى با دل نه ، غيبت مسلمانان نكنيد و از امور پنهانى آنها جستجو ننمائيد . « براء بن عازب » مىگويد : پيامبر صلى اللّه عليه و آله و سلّم اين سخن را آن قدر بلند فرمود كه دختران درون خانه‌ها شنيدند . و نيز « امام صادق ( ع ) » آن را در رديف اشاعهء فحشاء كه قرآن وعده عذاب بر آن داده است ذكر فرموده است آنجا كه مىفرمايد : « من قال فى مؤمن ما رأته عيناه و سمعته اذناه فهو من الذين قال اللّه : « إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ » » كسى كه در باره مؤمنى آنچه ديده و شنيده بگويد وى از كسانى است كه خداوند در بارهء آنها فرموده : « آنان كه دوست دارند مفاسد بين مؤمنان شايع گردد براى آنها عقاب دردناكى است » . و طبق حديثى كه « جابر » و « ابو سعيد خدرى » از پيامبر صلى اللّه عليه و آله و سلّم نقل كرده‌اند « غيبت » از اعمال منافى عفت مفسده‌اش شديدتر است ، چنان كه مىفرمايد : « الغيبة اشد من الزنا » غيبت از زنا بدتر است » ! و نيز مىخوانيم كه : « غيبت » مانع قبول اعمال است ، چنان كه « معاذ » از